به گفته وکیل، تصمیم کبک در مورد تجارت تنباکو موهاوک یک “پیشرفت بازی” در قانون بومیان است.


دادستان های کل کانادا و کبک که مداخله گر بودند، استدلال کردند که طرفین معاهدات نمی توانستند در نظر داشته باشند که حق تجارت تنباکو را لحاظ کنند زیرا موهاوک ها به طور سنتی این کار را انجام نمی دادند و نمی توان معاهدات را به عنوان اجازه وایت و تلقی کرد. مونتور برای قاچاق مقادیر زیادی از آن و فرار مالیاتی. AGs گفتند که هیچ یک از معاهده ها به طور صریح به تجارت تنباکو نپرداخته اند و همچنین حاوی مقرراتی نیستند که موهاوک را از مقررات تجارت مستثنی کنند. آنها استدلال کردند که معاهده هایی که به تجارت اشاره می کنند “تجارت خز در ازای مایحتاج زندگی و نه برای انباشت ثروت” مربوط می شود.

در این تصمیم آمده است که شورای سران ملت موهاک یک مداخله‌گر بود و به دادگاه گفت که زنجیره میثاق شامل حق رویه‌ای «ارتباط، گوش دادن، و همکاری برای حل و فصل نگرانی‌ها» است و از حق مشاوره حقوق عمومی متمایز است.

جاستیس بورک گفت که این موضوع غیرقابل انکار است و با شواهدی که نشان می دهد زنجیره میثاق شوراهایی را که هر یک از طرفین راه اندازی کرده اند درگیر می شود، پشتیبانی می شود. او گفت که رابطه بین هاودنوسانی و بریتانیا از طریق این شوراها شکل گرفت.

برای تعیین اینکه آیا زنجیره میثاق معاهده ای است که توسط s. بند 35، Bourque تعهدات خود را بررسی کرد، اینکه آیا طرفین قصد ایجاد تعهدات الزام آور متقابل را داشتند، آیا به طور جدی منعقد شده است، و اینکه آیا زنجیره میثاق اکنون منقرض شده است یا خیر. بخش 35 (1) بیان می‌کند که «حقوق بومی و قراردادی موجود بومی‌های کانادا به این وسیله به رسمیت شناخته و تأیید می‌شود».

بورک به این نتیجه رسید که زنجیره میثاق “یک اتحاد صلح و دوستی است که شامل رویه حل مناقشه است.” تاج استدلال می‌کند که بریتانیایی‌ها فقط به عنوان پروتکل‌های دیپلماتیک ضروری در شوراها شرکت می‌کنند، اما نه به عنوان وارد کردن حقوق یا تعهدات ماهوی یا رویه‌ای. بورک گفت، اما سوابق تاریخی نشان می‌دهد که سخنان و اقدامات انگلیسی‌ها “نیت آنها را برای ایجاد تعهدات الزام آور متقابل با Haudenosaunee نشان می‌دهد.” دادستان کل استدلال کرد که بریتانیایی ها غیرصادق هستند و صرفاً وانمود می کنند که تعهدات الزام آور دوجانبه را «در تعقیب برنامه استعماری خود» ایجاد می کنند. اما بورک این پیشنهاد را رد کرد زیرا «با اصل حقوقی شرافت ولیعهد مغایرت داشت»، که بر اساس آن «فرض می‌شود که ولیعهد در تمامی مراوداتش با ملت‌های بومی شرافتمندانه عمل کرده است».



Source link

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *